تغییرات

== '''تعریف''' ==اباضیه یا اباضی‌گری یکی از [[مذاهب اسلام]] است که برخی معتقدند از جریان خوارج نشأت گرفته‌است. گفته شده این فرقه از کهن‌ترین مذاهب اسلامی و تنها گروه باقی‌مانده از خوارج است.نام این مکتب از نام عبدالله بن اباض تمیمی نخستین پیشوای آن گرفته شده‌است.<ref>ویکی شیعه- اباضیه</ref>پیدایشاباضیه که هم از تسنن و هم از تشیع جداست هرچند از نظر شمار پیروان در مقایسه با سنیان و شیعیان گروه کوچکی به حساب می‌آید، اما از نظر تاریخی جریانی بسیار مهم است. امروزه اباضیان بیشتر در شمال آفریقا، شرق آفریقا (به‌ویژه جزیره زنگبار) و عمان سکونت دارند.

اباضیه که هم == '''پیدایش''' ==پس از تسنن کشته شدن [[ابوبلال]]، ابن زیاد به قصد ریشه‌کن کردن [[خوارج]] با شدت بیش‌تری به قلع و قمع آنان ادامه داد. متقابلاً خوارج هم از تشیع جداست هرچند از نظر شمار پیروان به قصد جهاد در [[بصره]] گرد آمدند، و در مقایسه با سنیان میان آنان رهبران قوم همچون نافع بن ازرق، عبدالله بن صفار و ابن اباض حاضر بودند و شیعیان گروه کوچکی ظاهراً نافع نسبت به حساب می‌آید، اما از نظر تاریخی جریانی بسیار مهم استدیگران ریاستی داشت. امروزه اباضیان بیشتر در شمال آفریقا، شرق آفریقا (به‌ویژه جزیره زنگبار) همین ایام [[عبدالله بن زبیر]] در [[مکه]] قیام و عمان سکونت دارندادعای خلافت کرده بود. عمان تنها کشور مسلمانی است که کیش اباضی به پیشنهاد نافع، در آن مذهب اکثریت است، پادشاه آن نیز این مذهب سال ۶۴ق آنان در کنار [[ابن زبیر]] برابر سپاه شام جنگیدند و پیروز شدندپس از نبرد، [[خوارج]] از باور ابن زبیر پرس و جو کردند. ابن زبیر اگرچه پیش از نبرد، خود را دارد موافق آنان نشان داده بود، اما با احساس بی‌نیازی از خوارج، [[عثمان]] و بر پایه داده‌های کتاب واقعیت‌های جهان سیا حدود ۷۵٪ جمعیت آن اباضی مذهب به‌شمار می‌روند.البته در گذشته اباضیان در پهنه بسیار گسترده‌تری (حتی در اندلس) می‌زیستند[[طلحه]] و [[زبیر]] را ستود و از خوارج تبری جست و خوارج از او جدا شدند.آغاز فعالیت و پیدایش اباضیه را، شوال سال ۳۷هجری، و پس از جنگ صفین با انتخاب عبداللّه بن وهب راسبی به عنوان امام یا [[خلیفه]] و با شعار «حکمی جز حکم خدا نیست» اعلام می‌دارند <ref> الکامل، ج ۲، ص۲۰۲-۲۰۶ </ref>

== '''پیدایشدولت های مهم''' ==پس اباضیه تنها فرقه باقی‌مانده از کشته شدن ابوبلال، ابن زیاد به قصد ریشه‌کن کردن فرقه‌های خوارج با شدت بیش‌تری به قلع و قمع آنان ادامه داد. متقابلاً خوارج هم به قصد جهاد است که در بصره گرد آمدند، و حال حاضر پیروانی در میان آنان رهبران قوم همچون نافع بن ازرق، عبدالله بن صفار کشورهای [[عمان]]، [[زنگبار ]]و ابن اباض حاضر بودند [[شمال آفریقا،]] الجزایر، لیبی و ظاهراً نافع نسبت به دیگران ریاستی داشتتونس دارد، چنان که مذهب رسمی کشور عمان، اباضی است. در همین ایام عبدالله بن زبیر در مکه قیام و ادعای خلافت کرده بود. به پیشنهاد نافع، در سال ۶۴ق آنان در کنار ابن زبیر برابر سپاه شام جنگیدند و پیروز شدندپس از نبرد، خوارج از باور ابن زبیر پرس و جو کردند. ابن زبیر اگرچه پیش از نبرد، خود را موافق آنان نشان داده بود، اما با احساس بی‌نیازی از خوارج، عثمان و طلحه و زبیر را ستود و از خوارج تبری جست و خوارج از او جدا شدند.آغاز فعالیت و پیدایش اباضیه را، شوال سال ۳۷هجری، و پس از جنگ صفین با انتخاب عبداللّه بن وهب راسبی به عنوان امام یا خلیفه و با شعار «حکمی جز حکم خدا نیست» اعلام می‌دارند <ref> الکامل، ج ۲، ص۲۰۲-۲۰۶ </ref>==انشعابات==ندارد

== '''بزرگان اباضیهاشخاص مهم''' ==* شیخ علی یحی معمر

* دکتر عمرو خلیفه نامی

* شیخ ابراهیم بیوض

* شیخ ابوالیقضان ابراهیم

* مجاهد سلیمان بارونی

* شیخ احمد خلیلی

* شیخ ابواسحق ابراهیم اطفیش

آنان بر این عقیده‌اند که نمی‌توان به کسی مؤمن یا کافر گفت، چرا که وحی منقطع شد؛ و [[ابوبکر ]] و [[عمر ]] از دنیا رفته‌اند و امروز کسی نیست که حقایق را بیان کند و کافر را از مؤمن تمیز دهد. بدان جهت ما به کسی نمی‌گوییم که او مؤمن است یا کافراباضیه در پی کج‌فهمی‌های خود با نص صریح قرآن نیز مخالف هستند؛ در حالی که قرآن کریم بین ایمان و اسلام تفاوت نهاده است و می‌فرماید:«قالَتِ الاَعْرابُ آمَنّا قُلْ لَم تُؤمِنوا وَلکِنْ قولوا اَسْلَمْنا»؛ «اعراب گفتند ایمان آوردیم، بگو ایمان نیاورده‌اید؛ بلکه بگویید: اسلام آوردیم...» <ref> مقالات الاسلامیین، ج ۱، ص۱۵۷ </ref>

جیطالی، اسماعیل بن موسی، قناطر الخیرات، ج۱، ص۲۸۱. عمان، ۱۴۰۳ق/۱۹۸۳م.مگر آنکه به چهار شهادت ایمان بیاورد: شهادت به وحدانیت خدا، به رسالت پیامبر اکرم (صلي‌الله‌عليه‌وآله) از جانب خدا، به رستاخیز پس از مرگ و به قَدَر. هرگاه بنده‌ای این چهار شهادت را به زبان آورد، ایمان او از نظر مردم کامل است. <ref> طبری، تاریخ، ج ۵، ص۵۶۶ </ref>   == '''ادامه سیاست اباضیه''' ==ابوالشعثاء جابر با حجاج بن یوسف ثقفی روابطی دوستانه داشت؛ ولی این حسن رابطه دیری نپایید و حجاج به کشتن اباضیه مانند دیگر خوارج پرداخت، و در زمان او بیشتر بزرگان اباضی به عمان تبعید شدند.# مورد فهرست شماره‌ای# مورد فهرست شماره‌ای